¡Xa estamos en Skellefteå! Tras unha viaxe sen maiores contratempos que un pequeno retraso en Frankfurt, topámonos con estes -23ºC e unha cantidade de neve que me pega a risa das estampas en Campo Lameiro, Santiago, etcétera. Parece que é un lugar diferente ó que eu deixei fai case un mes. Menos mal que nos cambiamos de piso para un que está moito máis preto da Universidade e do centro, porque xa non son aquel rapaz toleirón que bicicleteaba a -32 por Joensuu sen esforzo. Bueno, sí que son, que se teño que poñerme non se me van a caer os aneis. Disfrutaríao ben. De feito, estou desexando emprender a viaxe que temos planeada a Levi a principios de Febreiro para intentar aprender a esquiar. A ver se apaño unhas leccións primeiro por aquí. Ímonos vendo, muchachada.
Retorno
fredag, januari 08, 2010
Por certo, na cuarta foto, ó lado de Saleta hai duas bicis: unha vese e a outra intúese baixo as formas cuasi eróticas da neve que a cobre.
Upplagd av Couce kl. 16:14
Etiketter: Adaptación, Frío, Sale, Viaxe




4 kommentarer:
Ohhhh blanco, blanco... Saletiña vete fabricándote un trineo jijiji.
Siiiiiiiiiiiiiiiiiiii, eso!!!!!dile a tu suecimozo que se deje de caralladas de bicicletas y demás y que te haga un trineo cósmico!!!
Más que nieve eso parece merenguito.....el merenguito, el merenguito, ala !!!talué!
¿qué pasa esquimales? cómo va la cosa de vivir en un iglú? jeje.
Couce no sé que pasa pero tu blog siempre me desaparece de mi lista de blogs de arrozconhuevos. También me pasa con otro blog. No entiendo nada. Tendré que investigar
unha aperta dende Spain!
¡Tú más que un toleirón eres un tabeirón, payaso!
¡Ese!
Skicka en kommentar