De volta

Teño dúas noticias sobre a nosa viaxe a Levi, unha boa e unha mala. A boa é que temos tódolos osos intactos. A mala é que a cámara de fotos quedou esquecida en Skellefteå. Polo tanto non teño moitos documentos gráficos. De feito non teño ningún no que se acredite a miña incipiente habilidade como palilleiro nin da miña fazaña baixando a pista negra máis empinada de Finlandia. Tamén é ben certo que caín na metade e custoume de carallo volver a poñerme o esquí que perdera, pero tamén que era o terceiro día que esquiaba na miña vida. Non está mal ¿ou? A cantidade de neve que había era espectacular. Unha cousa esaxerada. Co vento as formas que tiñas as acumulacións de neve nos postes ou nas árbores eran ben caprichosas.

Debido a que non tiña cámara, déixovos unha colección de fotos sacadas de Google nas que vexo reflexada a paisaxe que vimos:

A pista frontal (unha, dúas, tres, catro, cinco fotos), qué é a máis emblemática que teñen, e do snow park que hai ó lado(unha e dúas). As pallozas con fogueira dentro para parar a quentar o fuciño cunha cunca de café (infusión no meu caso). Unhas paisaxes (unha, dúas, tres e catro) e a saída da góndola, no cumio. A sensación alí arriba era indescriptible, se queredes saber cómo é, tendes que ir.

Xa sabedes que para os detalles máis interesantes Salefteå ten máis xeito.